Archiwa tagu: Weles

Jak wyglądały słowiańskie zaświaty?

Czy przedchrześcijańscy Słowianie wierzyli zaświaty? A jeśli tak, to w jakie? Co według nich działo się z duszą zmarłego? Na te i inne pytania badacze Słowiańszczyzny szukają odpowiedzi od dawna.

NIEZNANY „TAMTEN ŚWIAT”

Wielu współczesnych badaczy historii Słowian zastanawia się, czy Słowianie, zanim przyjęli chrześcijaństwo, w ogóle doszli do jakichś wyobrażeń o zaświatach, o życiu po śmierci. Czy mieli jakiś sprecyzowany obraz tego, co dzieje się z duszą zmarłego wraz z chwilą, gdy zamyka oczy i na zawsze opuszcza świat żywych. Czytaj dalej Jak wyglądały słowiańskie zaświaty?

Weles

strus. Волось, Велес, stczes. veles, łac. veless, od psł. *volstъ ‚właść, władza’, lub *wel- ‚widzieć’, ‚uroczny wzrok’. Bóg słowiański, wymieniany w kronikach staroruskich („Powieść minionych lat”) i źródłach staroczeskich. Władca Nawii, przebywający za wodą (morzem). Na Rusi nazywano go „bogiem bydłęcym” (ros. skotij bogъ). Opiekował się gospodarką hodowlaną, pasterstwem, rolnictwem, urodzajem pół. Czuwał nad przestrzeganiem danego słowa, patronował składanym przysięgom. Z kultem W. wiązał się ~ obyczaj zawiązywania i zostawiania na polu „brody W.” („жменю колосьев Волосу на бородку”). Czytaj dalej Weles